De Poes van Wilders

 In Uncategorized

De poes van Wilders is dood. Lola heette ze. Ik hoorde het afgelopen week toen ik het RTL Nieuws keek. Ze was al in januari overleden maar Geert had blijkbaar een flashback getweet en die trok de aandacht van RTL. En zo raakte ik zeker een uur verzand in de twitterfeed van Wilders en de reacties daarop van zijn bijna 800 duizend volgers.

De poes van Wilders is dood. Open goal voor een paar goede dijenkletsers natuurlijk. Maar ik slik ze in, want misschien moet ik hem als politicus wel serieuzer gaan nemen. En vooral zijn achterban. Ondanks het feit dat ik enorm heb genoten van Lubach die het verkiezingsprogramma van de PVV (op slechts één A4) op hilarische wijze fileerde.

Maar de meeste reacties op Geerts twitterfeed zijn een stuk serieuzer van aard. “Alleen al vanwege het afschaffen van het eigen risico krijg je mijn stem Geert,” lees ik direct onder zijn getweete partijprogramma. Is die reactie representatief? Ik weet het niet. En het is natuurlijk heel eenvoudig om die als ‘dom’ te bestempelen, maar daarmee breng ik deze stemmer zeker niet op andere gedachten. Hij zal zich nog minder begrepen en gehoord voelen. En mijn zorgen nemen toe met het naderen van 15 maart.

Hoe bereik je de ander?

Veel mensen in mijn directe omgeving delen die zorgen en het doet me goed om steeds meer politieke activiteit op social media te zien en zelfs een aantal concrete initiatieven die de verbinding zoeken. Maar al die goedbedoelde initiatieven preken vooral voor eigen parochie. Net als ik dat zeer waarschijnlijk doe met dit stukje. Tussen mijn dikke 1600 LinkedIn-relaties zal je weinig PVV-stemmers aantreffen. Kortom: we overtuigen vooral onze eigen kringetjes van ons eigen ‘gelijk’. De vraag is dus: hoe bereik je die ander?

Niet door als dom weg te zetten en grappen over te maken. Al mag je van mij over vrijwel alles en iedereen grappen maken. Van godsdienst tot de poes van Wilders. Waar zouden we zijn zonder humor? Maar veel liever wil ik begrijpen waarom zoveel Nederlanders Wilders adoreren. Omdat ik de dreiging van het uitsluiten van groepen mensen heel serieus neem als dat echt overheidsbeleid zou worden. Ruttes publieke brief aan ‘alle Nederlanders’ met zijn visie op wat normaal en niet normaal gedrag zou zijn, schoot daarom bij mij ook flink in het verkeerde keelgat. Voor ‘normaal gedrag’ zijn we allen veel te verschillend. En dat is maar goed ook.

Teleurgesteld in het leven

Waarom is Wilders zo populair? Er is immers veel welvaart in dit land. Alleen dat wordt natuurlijk lang niet door iedereen zo ervaren. Wel door mij – en velen in mijn eigen omgeving – en daarin schuilt precies het gevaar. Want ook al heb ik het allemaal zelf bereikt, betaal ik zonder mopperen mijn belasting en zorg ik zo goed mogelijk voor de mensen om me heen: ik heb wel een aantal cruciale zaken mee en dat kan je van heel veel anderen niet zeggen. Ik heb een heel liefdevolle jeugd gekend, vol vertrouwen. Ik werd geboren met een goed stel hersens (zegt mijn moeder) en ik kreeg de kans om te gaan studeren. Ik heb nooit al te grote medische beperkingen gekend. Dat is nogal wat. Want als je op deze terreinen minder geluk hebt gehad, kan je leven een totaal andere wending nemen. En als je door omstandigheden in de bijstand bent beland, dan is het eigen risico van je ziektekostenverzekering inderdaad wellicht je voornaamste zorg. En dan voel je je nog minder aangesproken door de welbespraakte dames en heren in Den Haag die allemaal vier keer modaal verdienen.

Er wordt vaak beweerd dat mensen daarom bij Wilders aanhaken. Omdat ze boos zijn. Zich niet gehoord voelen. Teleurgesteld zijn in het leven. Ook alleen zijn, net als Geert. Mede daarom misschien ook een poes hebben? Dan is de poes in memoriam tweet van Geert ook weer een schot in de roos. Eindelijk een politicus waar mensen zich mee kunnen identificeren!

Maar Pim Fortuin kreeg ook een ongekend brede steun. Een excentrieke en uitgesproken homoseksuele hoogleraar die in een Jaguar reed. “Wat ik van Marokkanen weet? Ik ga met ze naar bed mevrouw!” lachte hij de kritisch bedoelde vragen van een interviewster weg. Dus blijkbaar is het kunnen identificeren met de profeet niet de voornaamste reden waarom je een volgeling wordt. Wat is het dan wel? Toch het taalgebruik? De bewondering voor het alles durven zeggen? Lekker ongenuanceerd? Ik vrees van wel. En tja, dat kan soms heel pijnlijk zijn maar het mág wel in een democratie. Net als over alles een grap kunnen maken.

Praten met vreemden

Er is alleen één probleem: als we al onze impulsieve gedachten, primaire en soms duistere driften daadwerkelijk in gedrag of zelfs in beleid zouden omzetten, wordt het ontegenzeggelijk een beestachtige wereld.

In Amsterdam-Noord vond afgelopen weekend een mooi initiatief plaats waarbij verschillende stemmers fysiek aan elkaar gekoppeld werden om elkaar eens aan te horen, vanuit de gedachte dat het debat niet alleen in Den Haag gevoerd zou moeten worden. Zo kom je in contact met mensen die je normaal niet spreekt. Buiten je eigen kringetje. Op Waaromkiesjij.nl kan je op basis van politieke stellingen ook online met vreemden in gesprek gaan. Een soort stemwijzer maar dan eentje die terug praat.

Obama zei het al in zijn laatste toespraak als president: ga in discussie met vreemden. Dat is de manier waarop we segmentatie van de samenleving kunnen overwinnen. En vergeet niet te stemmen op 15 maart. Met of zonder poes.

Laatste Berichten
Showing 2 comments
  • Bob Hoogstra
    Beantwoorden

    Thanks! Spread the word and the movement Marnix. Jij weet als geen ander hoe dat moet 😉 Zelfs nog voor 15 maart! Groet, Bob

    • Marnix
      Beantwoorden

      dankjewel Bob!! Heb jij je facebook-achtergrond al veranderd? en de tekst van m’n timeline gedeeld (“Wie zwijgt, stemt toe”)? tof als je helpt! X

Laat een reactie achter

Leuk dat je mijn site bezoekt. Stuur me gerust een berichtje. Groet, Marnix.

Niet leesbaar? Verander de tekst. captcha txt
0

Start typing and press Enter to search